İdrak, Fazilet, Hikmet Yolunda

İnziva, ruhun hicretidir. Arınan ruh, durulan pak su gibi aynaya döner; insan o aynada kendini seyreder.

Görünürde varlığından tereddüt etmediğimiz zaman, şekil, renk ve dilsel kodlar; mana bakımından hakikate açılan birer pencereden ibarettir.

Özgürlük, bu çağın insanının acı kaybıdır. Zaman nehri akarken fark edilmeden yitirilen bir ömürdür.

Şikayetçinin kalbine hâkim olan duygu huzursuzluk iken, eleştirel düşünenin kalbinde sorumluluk duygusu vardır.

Sûra üflendiğinde dünya oyunu nihayete erecek, düş dağılacak ve kıyamet kopacaktır.

Bilgiye ulaşmak için gerekli çabayı göstermeden soru sormayı alışkanlık haline getirmek insanı köksüzleştirir. Köksüz kalan bir ruh zamanla kurur.

Hayvani tabiatta güç, fiziksel kapasiteden ibarettir. Kültürel tabiatta ise güç, semboller aracılığıyla belirir.

Sevgi, emek ve fedakârlıkla açan bir çiçek gibidir. Sevginin dört mertebesi, dört mevsimi ve dört hali vardır.

Erdemlilik, sözle değil, yaşamla ortaya çıkar. Erdemler insanın kalbini arındırır; kalbi, güzel niyetlerin, duyguların, yuvası hâline getirir.

Turnalar, aşk ile gökyüzünü kat eder, göç eder, yine aynı diyara döner. Girdabın içinde su, kasırganın kucağında rüzgâr döner durur.

Hırsız, hayırdan yoksun, bulunduğu yerde bahtları karartan kimsedir. Bu tarifi yol edinerek denilebilir ki hırsızlar türlü türlüdür.

Mutluluk haline ulaşmak gönül kapılarını açmak, ağırlıkları ve karalıkları gönülden defetmekle mümkündür.

Bilmek çok söz söylemek değildir, anlamış olmak ezberden okumak değildir.

Kimisi paylaştığı sevgiyle, kimisi bir sanat eseriyle, kimisi bir metinle insanlığını inşa eder. Benim için okumak ve yazmak insan olmak...